Tarifler
Etiket: nar ekşisi
9 tarif bulundu
Geleneksel Nar Ekşisi
Arşivde yedi tarif nar ekşisi diyor ve hepsinde "hakiki, koyu" diye özellikle belirtiliyor. Sebebi şu: markette satılanların çoğu şeker şurubu ve asitle koyulaştırılmış. Gerçeği tek bir şeyden ibaret — nar suyu ve zaman. Verim düşük ve bunu baştan bilmek gerek: 10-12 kilo ekşi nardan yaklaşık bir litre çıkıyor. Ama çıkan şeyle markettekinin alakası yok. İki yerde kaybediliyor bu tarif. Birincisi tanelerin arasındaki sarı-beyaz zarlar; kaynamada acılık ve burukluk veriyorlar. İkincisi fazla kaynatmak; nar ekşisi sıcakken akışkan görünür, ocakta koyulaşmasını beklersen soğuduğunda katran olur.
24 Saat Dinlendirilmiş Kuzu Kaburga
Hemen yemelik kaburganın kardeşi. Malzemeler aynı, tek fark şu: üç saatlik pişirmeden sonra et sıcakken glazelenmiyor, paketiyle birlikte bir gece buzdolabına giriyor. Bunun üç kazancı var. Soğuyan lifler toparlanıp suyu geri emiyor — sıcakken kestiğinde tahtaya akan su ette kalıyor. Et sertleştiği için dilimleme temiz oluyor, kaburgalar dağılmıyor. Ve en önemlisi: soğuk ete sürülen glaze akmıyor, durduğu yerde kalıp çok daha kalın bir kabuk kuruyor. Bir kazancı daha var ki asıl sebep o olabilir: misafir varsa bütün ağır iş bir gün önce bitiyor, servis günü sadece on dakikalık fırın kalıyor.
Vişneli Çıtır Kırmızı Soğan
Bu garnitürün tek kuralı var: soğanlar ölmeyecek. Sadece hafifçe yumuşayıp parlak pembemsi rengini alacak, dişe geldiğinde hâlâ dirilik verecek. Üç dakikayı geçerse tarif kaybedilmiş demektir. Yumuşak bir etin ve kremamsı bir pürenin arasına giren o çıtırtı, tabağın son katmanı.
Vişneli Kuzu Glazesi
Bu glazeyi sıradan bir meyve sosundan ayıran şey, içine giren kuzunun kendi et suyu. Vişne suyu azaldıkça meyve şekeri ve asidi yoğunlaşıyor; kuzu suyunun umamisiyle birleşince sos etin üstünde duran bir tabaka olmaktan çıkıp etle bütünleşen bir ipek katmanına dönüşüyor. İkinci mesele sürüş biçimi: tek kalın kat değil, iki ince kat. Aralarında fırına girip her katın ayrı ayrı yapışması gerekiyor.
Espresso Kabuklu İsotlu Kuzu Kaburga
Kuzu kaburganın yağlı dokusu sıradan baharatla harcanınca damakta ağırlık bırakıyor. Burada yağın gücünü ona zıt üç elementle kırıyoruz: kahvenin acılığı, meyvenin asiditesi ve isotun isli tatlımsı acısı. Pişirme iki aşamalı ve ikisi de şart. Önce 150°C'de üç saat, folyo-yağlı kağıt paketinin içinde kendi buharında: bu eti kemikten ayırıyor. Sonra 220°C'de, üzeri açık ve iki kat glaze sürülerek toplam sekiz dakika: bu da kabuğu kuruyor.
Demir Kalkanı Kâsesi
Bu kâsedeki kapya biber, maydanoz ve limon süs değil: C vitamini, kırmızı etteki demirin emilimini belirgin biçimde artırıyor. Yani tabaktaki ferahlık aynı zamanda işlevsel. Zemin karabuğday çünkü glütensiz, şişirmiyor ve cevizimsi tadı etle çok iyi gidiyor. Yeşil mercimekle de aynı iş görülür.
Ekşi Elmalı Roka-Ceviz Salatası
Bu salatanın işi süslemek değil, dengelemek. Yağlı bir balığın ya da tatlı-tuzlu bir sosun yanında rokanın hafif biberli tadı, cevizin çıtırtısı ve ekşi elmanın mayhoşluğu damağı her lokmada sıfırlıyor. Nar tanesi bulunmazsa üzülme; minik ekşi elma aynı işi, hatta daha kütür kütür yapıyor.
Wok Tavada Et Tantuni
Tantuninin bütün sırrı iki yerde saklı: etin tavla zarı kadar minik doğranması ve etin yağla buluşmadan önce kendi suyunda pamuk gibi yumuşaması. Ayrı tencerede haşlamaya gerek yok — her şey tek wok tavada, etin bütün suyu kendi içinde kalarak oluyor.
Köz Armut, Çıtır Pastırma ve Fesleğen İllüzyonu
Geleneksel pastırmanın, zarif bir meyve ve taze otlarla buluştuğu, asidite ve umaminin başrolde olduğu bir illüzyon.